كثرت ) و همچنين ساير مفاهيم عامه و خاصه را كه « اعتبارى » مىباشد تصور مىنمايد 1 . ( 2 ) . چنان كه در نكتهء 1 مشهود است قوهء مدركه مىتواند از « قضيه » سير نموده و به « مفرد » برسد ؛ همچنين اين سير را مىتواند به طور قهقرى انجام داده و از « مفرد » به « قضيه » منتهى شود ؛ و از همين جهت اندازهء زيادى از مفردات تصورى ما به حسب اصل ، قضيه بوده و مقدار زيادى از قضايا در اصل ، مفردات تصورى مىباشد .